اعضا محترم گروه جرقه مي توانند مطالبشان را به آدرس
 Mobin_s2004@yahoo.com
بفرستند تا با نام خودشان در اين ستون نوشته شود.

khastam bakhte tim mellie keshvaremono tasliat begam har chi gol to dar vaze raft 100 barabar baghaye omre shoma bashe

قطاري كه به مقصد خدا مي رفت ، لختي در ايستگاه دنيا توقف كرد و پيامبر رو به جهانيان كرد و گفت:
مقصد ما خداست . كيست كه با ما سفر كند؟
كيست كه رنج و عشق توامان بخواهد ؟
كيست كه باور كند دنيا ايستگاهي است تنها براي گذشتن ؟
قرن ها گذشت اما از بيشمار آدميان جز اندكي بر آن قطار سوار نشدنداز جهان تا خدا هزار ايستگاه بود.
در هر ايستگاه كه قطار مي ايستاد ، كسي كم مي شد قطار مي گذشت و سبك مي شد ، زيرا سبكي قانون راه خداست .
قطاري كه به مقصد خدا مي رفت، به ايستگاه بهشت رسيد . پيامبر گفت اينجا بهشت است . مسافران بهشتي پياده شوند،اما اينجا ايستگاه آخر نيست .
مسافراني كه پياده شدند ، بهشتي شدند .اما اندكي ،باز هم ماندند ،قطار دوباره راه افتاد و بهشت جا ماند.
آنگاه خدا رو به مسافرانش كرد و گفت :
درود بر شما راز من همين بود .آن كه مرا ميخواهد ، در ايستگاه بهشت پياده نخواهد شد .
و آن هنگام كه قطار به ايستگاه آخر رسيد ديگر نه قطاري بود و نه مسافري .

تویی قرار دل بی قرار و شیدایی
تویی که میکشیم تا به سمت رسوایی
ز بیم آن که به زلف تو دل نجوید راه
نبینمت نظری آن قدر که زیبایی
منم که در دل خود صد هزار غم دارم
ز تیر غمزه ی چشمی بدین فریبایی
منم که در دل شب بی دلیل سرگردان
تویی چو ماه فلک تا همیشه رویایی
اگر چه بار سفر بسته ای خدا نکند
که از کمند دو زلفت دلم تو بگشایی
به سحر موج صدایت ز خود رها گشتم
چه میکند به دل این نغمه مسیحایی

be monasebate bakhte time melli iran

HEIF AZ PARE TO KE SHOGHE PARVAZ NADARAD!!!!!

ناپلئون هيل ميگويد: براي موفقيت يک ويژگي هست که فرد بايد آنرا داشته باشد و آن مشخص بودن هدف است. به بيان ديگر، فرد بايد بداند که چه ميخواهد و شديداً خواستار بدست آوردن آن باشد

بچه که بودم فقط بلد بودم تا 10 بشمرم نهایت هر چیزی همین 10 تا بود از بابا که بستنی که می خواستم 10 تا می خواستم مامان رو 10 تا دوست داشتم . خلاصه ته دنیا همین 10 تا بود و این 10 تا خیلی قشنگ بود ولی حالا نمیدونم ته دنیا چقدره؟ نهایت دوست داشتن چند تاست؟ انگار خیلی هم حریس تر شدم . 10 تا بستنی هم کفافم رو نمیده اما می خوام بگم دوست دارم میدونی چقدر؟ به اندازه همون 10 تای بچگی

برای عشق تمنا كن ولي خار نشو. براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده . براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو. براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه. براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن . براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير . براي عشق وصال كن ولي فرار نكن . براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن . براي عشق بمير ولي كسي رو نكش . براي عشق خودت باش ولي خوب باش

هيوا از كوردستان عراق

دوستان عزيز سلام
شما مي دانيد كه جقدر بيامبر عظيم الشان به مسلمانان سفارش كسب علم كردةاست. در جاي ميفرمايند كسب علم فريضةاي بر هر مرد و زن مسلماني. در جاي ديكه مي فرمايند از كودكي تا كور طلب علم كن. در جاي ديكه مي فرمايند طلب علم كنيد ولو با رفتن با جين باشه.
راستي كداميك از ما واقعا به اين فريضه عمل مي كنيم. آيا اين كسب علم ما در دوران تحصيلات براي نمره و قبولي نبوده. آيا حالا كه بزرك شدةايم اكر دنبال علم هم مي رويم بيشتر براي ارتزاق نيست. بس كي مي خواهيم علم را كسب كنيم فقط از آن جهت كه بر معلوماتمان افزودة شود و درك علميمان بيشتره شود. و كي بعنوان يك فريضه به آن نكاه مي كنيم

نامه هایی برای تمام زنان جهان .... 29

چندان که راهی کوه می شوی ؛
بیروت به جزیره یی متروک بدل می شود ....
به شهری بیوه !
من مخالف ییلاقم
و مخالف هر آنچه میان ما فاصله اندازد ....!

چون اسبی که زین و سوارش را زمین زده
به سوی تو می تازم !
اگر شوق اسبها را در می یافتی
_ بانوی من !_
دهانم را
از پسته و بادام پر می کردی....

چندان که در سفری
عطرها تورا بهانه می کنند
چون کودکی که دیدن مادر را ....

یک لحظه بیندیش !
عطر ها....
حتی عطرها
دوری و غربت را حس می کنند ...

حیران و چشم در راه قطار روزها ؛
بر چمدانی نشسته بودم
روزها را از یاد بردم و قطار را !
و با تو سفر کردم به سرزمین جنون....
با تو که همسفر خاطره های منی ....

« نزار قبانی »

صفات شيعيان (2)

متن:
قال الصادق(ع): امتحنوا شيعتنا عند مواقيت الصلوة كيف محافظتهم عليها و الى اسرارنا كيف حفظهم لها عند عدوّنا والى اموالهم كيف مواساتهم لاخوانهم فيها
ترجمه:
شيعيان ما را به اوقات نماز امتحان كنيد كه چگونه به آن اهميّت مى دهند، و اين كه چگونه اسرار و مقامات ما را در نزد دشمنان بازگو نمى كنند و همچنين با اموالشان امتحان كنيد كه چگونه به ديگر برادرانشان كمك مى كنند.
شرح حديث:
امتحنوا شيعتنا عند مواقيت الصلوة آيا به اوقات صلوة اهميّت مى دهند يا نه؟ در هنگام كار آيا كار را عقب مى اندازند يا نماز را؟ بعضى نماز را براى زمان بى كارى مى دانند و مى گويند: اوّل الوقت رضوان الله و آخر الوقت غفران الله. اخيراً بعضى از اهل تسنّن مى گويند مسلمان واقعى ما هستيم، چرا كه اهميّتى كه ما به نماز مى دهيم شما نمى دهيد.
در مورد اهميّت نماز حضرت على(ع) در سفارش هايش خطاب به مالك اشتر مى فرمايد: اجعل افضل اوقاتك للصلوة. كيف محافظتهم عليها كلمه «محافظة» به اين معنى است كه نماز آفات دارد و بايد آن را حفظ كرد و شما روحانيون بايد الگوى مردم باشيد. فراموش نمى كنم، زمانى كه امام(ره) در حوزه علميه مدرّس بودند و ما هم طلبه اى در حوزه بوديم، مرحوم آية الله سعيدى ما را دعوت كرده بودند و امام هم تشريف داشتند مشغول صحبت و مباحثه علمى بوديم وقتى صداى اذان بلند شد، بلافاصله امام براى نماز برخاستند بدون اين كه درنگى كنند. قانون همين است كه هر كجا هستيم و هر كه هستيم، به نماز اهميّت دهيم، مخصوصاً نماز صبح. امروز عدّه اى هستند كه نماز صبح را با استصحاب مى خوانند كه اين نماز طلبه نيست.
و الى اسرارنا كيف حفظهم لها عند عدوّنا منظور از محافظت از اسرار، حفظ مقامات اهل بيت(ع) است، يعنى مقاماتى از آنها در نزد دشمنان نگوييم كه باور نكنند (مثلا ولايت تكوينى، معجزات، علم به غيب...) زيرا اين مقامات جزء اسرار هستند. در زمان ما عدّه اى علاوه بر اين كه اسرار را مى گويند غلوّ هم مى كنند، مثلا بعضى از مدّاحان نادان زينب اللّهى مى شوند. مدّاحان مقام والايى دارند و ائمّه(ع) به آنها اهميّت مى دادند مثلا دعبل خزائى مقام والائى داشت، ولى سعى كنيد ابتكار مجالس را به دست افراد نادان ندهيد. مدّاحان بايد اشعار خود را بر علما عرضه كرده و از اشعار غلوّآميز پرهيز كنند مخصوصاً كه اگر در بين مدّاحان براى جلب نظر عوام مسابقه بيافتد در اين صورت يكى غلوّ مى كند و ديگرى اغلى و اين كار خيلى خطرناك است.
والى اموالهم كيف مواساتهم لاخوانهم فيها مواسات از دو ريشه لغوى مى تواند گرفته شده باشد، يكى از مادّه «واسى» ديگرى از ماده «آسى» كه هر دو مواسات مى شود و به معنى اعانت و كمك كردن است. شيعه را بايد با اموالش امتحان كرد كه چه اندازه ديگران در اموال او سهم دارند. در زمان ما مشكلات زياد است:
1- مشكل بيكارى كه منشأ اصلى بسيارى از مفاسد مانند: اعتياد، سرقت، خودفروشى است.
2- مشكل ازدواج جوانان.
3- مشكل مسكن.
4- مشكل تحصيل، خانواده ها براى تأمين هزينه تحصيل دانش آموزان خود با مشكلات مواجه هستند، جامعه ما جامعه شيعه است، پول هاى هنگفتى در مسائل بيهوده صرف مى شود در حالى كه عدّه اى در اوّليات زندگى لنگ مى زنند.
بنابراين بايد صفات شيعه را مد نظر قرار دهيم نه اين كه صرفاً جايگاه شيعه و پاداش آن را بيان كنيم. اميد است كه بتوانيم فرمايشات ائمه را در زندگى روزمرّه مدّ نظر قرار داده و به آنها عمل كنيم

يک ايميل دريافتي

Dar shomare 449 doste ba id loti_842000@yahoo.com
Neveshte bod az mozerat va khavas ghahveh. Nokte jaleb tavajo injast ke in dost yeke az dalayel ra dar mozerat neveshte va haman dalil ra dar favaeed.(dar mozerat neveshte : ejad sar dard mikonad! Dar favaed neveshte sar dard ra khob mikonad???) in jaye soal darad ke kodam ra anjam midahad?

نازنینم

ترسیده بودم که نکند استعداد عاشقی در من خاموش شده باشد و ناخواسته چنان سرکوبش کرده باشم که دیگر امیدی بدان نباشد
در گذری که پیش از اینها داشتم , از رمانتیسم به منطق کوچ کرده بودم و تمرین و تمرکز وتعمق , که از دریچه منطق زندگی را ببینم و جهان بینی مدیریتی , که خود داستان مفصلی دارد , مزید بر منطق شد و نور چشمانم را و سوی افکارم را مشخص کرد
زندگی در دنیای ماشینی مرا , در تعمیمی استقرایی انسان امروزرا , به خطا افکنده بود که برای رشد صوری در جامعه مبتنی بر معیارهای مادی , باید منطقی بود و باید از دل گذشت تا به جایی رسید که حالا می دانم آنجایی که از دل بایستی گذشت تا بدانجا رسید ناکجا آبادیست لم یزرع

واما استعداد عاشقی نازنینم؛
فروم در کتاب هنر عشق ورزیدن خود , که در آن معتقد است توان و ظرفیت عاشقی از بیماری کودکانه نارسیسم فاصله بسیار دارد, گفته است که عشق نیز هنر است و مانند سایر هنرها استعداد میخواهد و زیاد نیستند دلهایی که استعداد خلق وثبت و تجربه عشقهای بزرگ و زیبا و نفسگیر را داشته باشند و سیراب از آن شوند و ازاین معجزه عاجزنباشند
نیازی مبرم داشتم به محک خویشتن و بعد از آن تلا ش منطقی محتاج بودم به تطهیری عاشقی
اما مگرعشق زرشک است نازنینم ؛ که اگر مش موسی ماست بند قدیمی بازار بین الحرمین نداشت از پاچال اوس تقی بقال خوش انصاف گذر نوروز خان ابتیاع نمایی . باید هماوردی از ره رسد که هماورد باشد
و من بی هراس از تاولها و سوختنها ونفس بند آمدنها و همه تشرها و تشکرها وهر چه آفرین و نفرین براه افتادم وکه میداند که بازکردن بندهایی که محیط و طبیعت و جامعه و تاریخ بر دست و دل ما بسته اند و تنها و تنها به واسطه عشق زیستن و همه رسوم رایج منسوب به عشقهای رایج را کنار نهادن و به بد و خوب فکرنکردن و آنچه درون را صیقل می دهد و مگدازد را بدون واسطه و بدون توجه به بندهای عرفی و روانی و اجتماعی بروز دادن چه حظی دارد وچه کیفی دارد و چه لذتی دارد و چه نوایی دارد وچه تبی وهذیانی دارد
و از آنسو تا کجا هولناک است که بخاطرآنچه بد میدانند آدم خودش نباشد وخود خود شدن را رها نموده و بجای حرکت در نقطه برای فرار از دیگری بودن ، از نقطه حرکت نماید تا دیگری باشد و آنقدر برای نظر دیگران اهمیت قائل شود که خود را و خواسته خود را و روح خود را فراموش نماید
ایمانی بی اضطراب یافتم نازنین ؛ که تنهاعشق است که در جان عالم جاودانه می ماند و آنکه عاشق نیست ناظریست مفلوج بر ریزش شخصیت انسانی خویشتن خویش. مشیری فقید خودمان در تقسیم بندی جامعی که دارد آب را آئینه عشق گذران میداند .بدون نظر به اینکه عشق کیفیتی درونی ست نه عینیتی ییرونی و تنها اگر آنرا گذران ببینی گذران میشود و اگر ابدی بدانی برخوردت ابدی باشد ابدی می شود
بایستی آنرا تا به انتها طی مینمودم ؛ که تنها تو می دانی آنرا بدون پیش شرط تا به انتها طی نمودم و ازاین محک و مهلکه سربلند بیرون آمدم و دانستم که دلم توان و استعداد عاشقی را دارد و درآن مردی سخت توانایم
تبی بود وهذیانی و بیماری و حرارتی و التهابی وعبوری و جنگی و نبردی وبلوایی و کشتاری که درونم درگرفته بود و دریک سوی کارزار دکارت ایستاده بود با شمشیر فولادین منطق و مغرب ودرسوی دیگر بودا ایستاده بود با گرزآتشین عشق ومشرق و بر هم تیغ می کشیدند و آشوب وغوغایی بر پا بود درونم ، باصدای چکاچک شمشیرها و خرت خرت خنجرها و تق تق سپرهاوتف تف گرزها و تاپ تاپ اسبها و نوای ناله ها و کشته شدنها وزخمی شدنها وخنجرخوردنها وهنوزهم که بدان شرایط می اندیشم درونم همان آشوب وبلوا جان می گیردو جانم را می گیرد

وحالاسفرکرده ای خسته را می مانم
که به آرامشی آبی و بی جنجال رسیده ام وتنها تومی دانی که چقدر خسته وکوفته و سبکم وتنها تو می دانی که ازاین مراقبه وعبور چقدر پیر شده ام وچقدر ازاین هذیان تب آلود زیر چشمانم گودافتاده وچروک شده است وچشمانم تنگ وصدایم بم شده است وبعد از این عبور که خسته و له و بی حال و هوش حواس دیگرنه توان ایستادن داشتم که پایم به فرمانم نبود ونه یارای فریادکشیدن که زبانم تکه چوبی خشک دردهانم بود وسرم سنگین و سینه ام بی رمق ، افتان و خیزان و با جان کندن خارج شدم از آن حال ودوباره خودرا درپهنه بی کران دوست داشتن دیدم وبه کوزه به سران رسیدم و که می داند که حالا تا کجا بی هراسم از مرگ
نازنینم ؛ در تمرین عشق ورزی بایستی حلاج بر دار بود و از آن شمع آجین آداب عشق ورزی را آموخت که بهترین چیز خود را که جان شیرینش بود در راه محبوب نثار کرد . در عاشقی بایستی همچون ابراهیم خلیل بود که شیرین تر از جانش ، اسماعیل هاجرش ، آن نهال دیر آمده اش را قربانی ایمانش کرد
عاشقی را آدابی ست و قواعدی همچون حلاج ؛ که درپی جذابیتهای بده بستانی که فروم از ان بعنوان معامله ویژگی های شخصیتی نام میبرد نباشی و تنها جهت توجهت معشوقت باشد و مخلوقی تو را از مسیر معشوقت باز ندارد
عشق را بایستی بی قید و شرط نثار کنی؛ باز هم بسان منصور حلاج وهمانند کسبه محترم بازاربزازان نباشی که جنس را انبار میکنند و در آب نمک می خوابانند و احتکار می فرمایند تا بعد اگرقسمت بود معامله ای دندان گیر مرتکب شوند واز منافع حاصله حاج خانم را به حج مکرر مستفیذ نمایند

آدم که بر سر دلش معامله نمی کند نازنین؛
برای آنکه عشق را درپوست و گوشت واستخوان خود حس نمایی و درک کنی تا که تا انتهای خط رفته باشی و غسل نموده باشی و بازگردی بایستی همه جذابیتها را کناربگذاری و نبایستی دراین عرصه کم فروشی کرد و تا آخرخط بایستی رفت و پای آنچه باید ایستاد وبایستی هرجا حاضری خوب حاضرباشی وهیچ جا ناقص نباشی وتا انتها حضور داشته باشی
همچون ملامتیه نازنینم ؛ این قوم بی هراس وبی باک که در کتمان جاودانه می زیند و درانکار همواره به سر می برند .همچون عاقلی که خود را دیوانه یا عالمی که خود را امی یا عاطلی که خود را مشغول یا عابدی که خود را فاسد یا عاشقی که خودرا فاسق می نمایاند
بودی بی نمود، وجودی بی حضور، عبوری بی نشان وعروجی بی پروبال وسقوطی بی صدا.قومی عجیب با درون مواج و پیچ در پیچ یک تاکستان
آخردرون آدمها هم مثل باغ است ؛ بعضی باغها تنها دو کرت دارند و چهار درخت گز یک متری , بعضی باغها وسیعند بسیار وسیع اما باهمان درختچه های کوتاه بی بر ، بعضی باغهاجنگل اند و بعضی باغها باغ نیستند، دریایند آسمانند پراسراروپیچ در پیچ و ملتهب و هول انگیزوهیجان آورو دوست داشتنی وجذاب وبایستی درونشان رفت و گشت وگم شد و چرخید و همسفرشان شد

نازنینم
غسل عاشقی بعد از پست مدرنیسم و هزار ایسم دیگر آخرین پوست اندازی بشر امروز است که او را به خویشتن خویش باز می گرداند و حرکت در نقطه تا خود شدن را میسر می نماید

http://amirshafaghi.blogspot.com

داستان

چهار ماه پيش دچارش شدم . همين مريضي رو مي گم . طبق معمول دكترم كلي آسمون ريسمون بافت كه فلانه و فلان طوره ، ولي درمان نداره .
چهار ماه پيش انگشتم را كردم تو حلقم تا لوزه ام را بخارانم ، ولي انگشتم گير كرد . مصيبتش اينجا بود كه انگشت گير كرده رو نه مي تونستم قورت بدم ، نه بالا بيارمش . و از اون بدتر اينكه بهترين انگشتم را از دست داده بودم . انگشت اشاره . و اين يعني كه من از گرسنگي خواهم مرد چون نويسنده بودم . تازه اگر هم فرض مي گرفتيم كه از گرسنگي نمي مردم ، بدتر مي شد ، مثلا اگر دماغم كيپ مي شد ، نمي توانستم كاري بكنم و از خفگي مي مردم . در اين حالت بدتر هم بود . مردگي بر اثر خفه گي و اين يعني اين كه تا آخر عمرم ! همه مرا با آن نويسنده كه در فرانسه با گاز مرده بود ، مقايسه مي كردند و اين بدترين چيز براي يك نويسنده بود .
بگذريم . مشكلم زماني بد تر شد كه با هر كس صحبت مي كردم يا مي ديدم ، حالت تهوع بهم دست مي داد . فكر كنيد يك انگشت چهارده سانتي روي لوزه شما گير كنه ، به جز بالا آوردن ديگه كاري از دستتون بر نمياد و باز هم اين براي من نويسنده ، افتضاح به بار مي آورد . دو ماه كه از اين موضوع گذشت ، من از جامعه ادبي طرد شدم . علتش كاملا واضح بود ، نوشته هاي من همگي رنگ استفراغ و بو مي دادند و ناشرينم دچار اشمئزاز مي شدند . علت ديگر ، سه سميناري بود كه رديف اول را به گه كشيدم . بنابراين نويسندگي را كنار گذاشتم ، در حقيقت كنار گذاشته شدم . اول ها عكسم روي تمام مجلات بود ولي كم كم عادي شد قضيه و ديگر خبرنگاران هم از من استقبالي نمي كردند . كاملا درمانده شده بودم . عق عق .... ببخشيد ، دست خودم نيست . اجازه بديد پاكتون كنم .... اه ... بي پدر خودتي عوضي ... .
ديديد چقدر سخته ؟ وقتي يك نويسنده از جامعه ادبي و بعد جامعه اي كه در آن زندگي مي كنه طرد مي شه ، مطمينا فيلسوف مي شه . يقين داشته باشيد كه درست مي گم . در اين يك ماه اخير من كاملا در اين زمينه ، به استادي رسيده ام و در حال اتمام يك كتاب فلسفي هستم . مساله نوشتن بدون انگشت را هم حل كردم . فقط كمي ممارست مي خواست تا تايپ با پا رو كاملا فرا بگيرم ولي امروز صبح اتفاقي ديگر افتاد كه ذهنم را به خودش مشغول كرده . انگشت اشاره پايم در كيبورد گير كرد و من براي در آوردنش نيروي زيادي به آن وارد كردم و متاسفانه اين انگشتم را هم از دست دادم و بطور كامل قطع شد . احتمالا نوشتن را كنار مي گذارم و به كار ديگري مي انديشم . تا چه پيش آيد . همين .
www.pasta.persianblog.com

گفتگوی خواندنی نمایندگان دانشجویان با مسئول دادسرا در روز زنجیره انسانی مقابل دادسرای عمومی رشت

مسئول دادستانی (م) : موضوع تجمع شما چیست ؟
نمایندگان دانشجویان (ن) : خودتان که بهتر می دانید ؛ در اعتراض به عدم رسیدگی به پرونده حادثه نگهبانی علوم پایه.
م – اصلا این موضوع به شما ربطی ندارد . پرونده ، شاکی خصوصی دارد .
ن – مگر امام حسین (ع) نفرموده اند :" هرکس صدای فریاد مظلومی را بشنود وبه داد او نرسد مسلمان نیست ." ؟ رهبرمعظم انقلاب درپیام خود به جنبش دانشجویی (6/8/81) فرمودند: هر پدیده ضد عدالت در واقعیت جامعه باید مورد سئوال قرار گیرد و دانشجوی مومن و متعهد نمی تواند نسبت به آن بی تفاوت باشد . ایشان همچنین در تاریخ 17/2/82 نیز فرمودند : این مطالبات شما پشتوانه ایست برای ما جهت مبارزه با فساد . این اولویتی است که رهبر معظم انقلاب معلوم کرده است .
م – شما دیگر هیچ مشکلی در دانشگاه نداشتید ( که به این موضوع گیرداده اید) ؟ مطمئناً از وضعیت خراب حجاب در دانشگاه مطلعید که آسایش را از جوانان سلب کرده است . اینهمه که دم از عدالتخواهی می زنید ، تا به حال حتی یک کار این چنینی هم در مورد حجاب انجام داده اید ؟
ن – شما می خواهید توپ را به زمین ما بیندازید ! ولی باشد جوابتان را می دهیم . ما نیز دغدغه مسائل فرهنگی را داریم ولی پدیده بد حجابی را معلول می دانیم و معتقدیم باید علت واقعی را جستجو کرد . ما به این نتیجه رسیدیم که علت بسیاری از ناهنجاریهای اجتماعی ناشی از بدبینی مردم به اسلام است و این بدبینی از عملکرد متناقض و نا عادلانه برخی مسئولین ناشی می شود . بنابراین با اصلاح مسئولین خاطی ، این بدبینی از بین رفته و فرهنگ جامعه نیز اصلاح می شود و در پی آن بسیاری از ناهنجاریهای اجتماعی – که یکی از آنها نیز بد حجابی است – اصلاح خواهد شد.
م – شما با این تجمع غیر قانونی مرتکب مفسده بالاتری شدید . می دانید از این حرکت شما ، رسانه های بیگانه سوء استفاده خواهند کرد ؟
ن – 27 سال است که کار اینها همین است و راه به جایی نبرده اند . اما موضوع این است که امثال شما ، این موضوع را حربه ای قرار داده اید تا دهان حق طلبان و دلسوزان واقعی نظام را ببندید و هر کاری دلتان می خواهد انجام دهید . اگر عدالت در جامعه حکمفرما شود ، پشتوانه مردمی حاصل از آن ، هر قدرتی را از فکر تعرض به ایران پشیمان خواهد کرد . اما اگر عدالت – که به فرمودة قرآن یکی از سه رکن اساسی جامعه سازی قرآنی است – در جامعه به خصوص در میان مسئولین کمرنگ شود ، کشور آسیب پذیر خواهد شد و با کوچکترین تبلیغات و فشار ، پایه آن به لرزه خواهد افتاد .
م – اصلا اینها به کنار ؛ شما می دانید نهاد گیلان(مسئول سابق) با شما مخالف است ؟
ن – بله
م – مگر نمی دانید که ایشان نماینده رهبری در دانشگاه هستند و حرف ایشان سخن رهبر معظم انقلاب است . پس چرا با حرف ایشان مخالفت می کنید ؟
ن – مگر حسن روحانی نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی نیست ؟
م – بله
ن – حتما مطلعید که چند هفته پیش ایشان چه اظهاراتی داشتند : « تسخیر لانه جاسوسی اشتباه بود . باید همان موقع با آمریکا مذاکره می کردیم ولی اشتباه کردیم . بعد از فتح خرمشهر می توانستیم مذاکره کنیم ولی آنقدر زمان را تلف کردیم تا آنها را مجبور کردیم قطعنامه 598 را علیه ما امضاء کنند . بعد از جنگ هم به عقب انداختیم تا اینکه مجبور شدیم به بهانه عراق با آنها مذاکره کنیم ... » آیا نظر رهبر نیز همین است ؟ رهبر گاهی اوقات به بعضی افراد پست می دهد تا بدین وسیله آنها کنترل کند که به نظام آسیب نزنند .
م - صدای چیه ؟ چی شده ؟
یکی از حضار - دانشجوها صلوات فرستادند ... مشکلی نیست .
م – درست است که رهبر گفته اند عدالتخواهی ولی نه از هر راهی . چرا نیامدید اول از ما بپرسید؟
ن – دانشجویان مقدمات را طی کرده اند . حتی سراغ شما هم آمدند مشرف بودید سفر کربلا . در نتیجه سراغ بازپرس پرونده رفتند که کم مانده بود دانشجویان را نیز مانند شاکی پرونده به زور نگهبان از دفتر بیرون کند . شما راهی جز این برای دانشجویان باقی نگذاشتید .
م – حالا از کجا مطمئنید که نوبخت واقعا مرتکب جرم شده است ؟ واقعا یقین دارید ؟
ن - بله . پرونده این را نشان می دهد .
م – مدارک پرونده برای اثبات جرم ناقص است .
ن - اولا تعداد زیادی از دانشجویان که شاهد ماجرا بودند در دسترس هستند و می توانند شهادت دهند ... (کلام نماینده دانشجویان قطع می شود)
م - بروید بیاورید بررسی می کنیم . شما چرا قبل از اثبات جرم متهم پرونده ، چنین حرکتی را انجام دادید ؟
ن – اگر اجازه می دادید عرض می کردیم .جدای از دانشجویان شاهد ماجرا ، بنده برگة پرشده ، توسط شهود حادثه را – که با مهر و تمبر قوه قضائیه قابل استناد شده بود – مشاهده کرده ام . شما چطور می توانید با وجود این مدارک باز هم منکر اسلحه کشی آقازاده شوید ؟ ( مسئول دادسرا از کوره در می رود و با تهدید ... )
م – نه خیر مثل اینکه شما نمی خواهید منطقی بحث کنید .
ن- کجای حرف ما بی منطق است بفرمائید اصلاحش کنیم .
م – شما پا را از گلیم خود درازتر کردید تا 5 دقیقه دیگر جمعیت را متفرق می کنید یا دستور می دهم همه شما را بازداشت کنند .
ن – صدایت را بیاور پایین آقا! چه فکر کرده ای ؟ ... حرکت ما قانونی است و زنجیره انسانی تنها تجمعی است که احتیاج به مجوز ندارد .
یکی از حضار – نه امام دیده اند و نه جبهه ، الفبای اسلام را هم نمی دانند آمده اند اینجا برای ما عدالتخواهی می کنند .
ن – حتما شما با این عملکردتان الفبای اسلام را می دانید ، درست است ؟ . . . با این حساب می توانید منتظر اقدامات بعدی ما باشید .

از شهادت تا شهادت
بمناسبت ايام شهادت حضرت زهرا (س)
قسمت چهارم

قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء ( سلام الله عليها):
أُوصيكَ اَوّلاً أنْ تَتَزَوَّجَ بَعْدى بِإبْنَةِ اُخْتى أمامَةَ، فَإنَّها تَكُونُ لِوُلْدى مِثْلى، فَإنَّ الرِّجالَ لابُدَّ لَهُمْ مِنَ النِّساءِ.

حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها) در آخرين لحظات عمرش به همسر خود چنين سفارش نمود: پس از من با دختر خواهرم أمامه ازدواج نما، چون كه او نسبت به فرزندانم مانند خودم دلسوز و متديّن است. همانا مردان در هر حال، نيازمند به زن مى باشند. 
كنزل العمّال: ج 16، ص 462، ح 45443.

-----------------------------------------------------------------------------------

پانزده گفتار فاطمي از علامه اميني
گفتار پنجم

موضوع پنجم كه از موضوعهاى ديگر مهمتر است ، عبارت از اين است كه حضرت زهراء سلام الله عليها، در مقام ولايت شريك اميرالمؤ منين (ع ) و حسنين است ، و جنگ و يا صلح با فاطمه (ع ) و دوستى يا دشمنى نسبت به او عينا همانند حرب و يا سلم با على و حسنين (ع )، و حب و با بغض نسبت به آنهاست .
((زيد بن ارقم )) از رسول اكرم (ص ) چنين روايت مى كند:
((قال رسول الله لعلى و فاطمة والحسن والحسين : انا حرب لمن حاربكم و سلم لمن سالمكم ))
((پيامبر اكرم (ص ) خطاب به على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام فرمود: من ، با هر كسى كه با شما در جنگ باشد، در جنگم ، و هر كسى كه با شما از در صلح و آشتى در آيد، من نيز با او در صلح و صفا خواهم بود))
اين روايت با عبارات مختلف نقل شده است گاه آن حضرت مى فرمود:
((انا حرب لمن حاربهم و سلم لمن سالمهم ))
در موقع ديگر چنين فرمايد:
((انا سلم لمن سالمتم و حرب لمن حاربتم ))
و در جاى ديگر مى فرمايد:
((انا حرب لمن حاربتم و سلم لمن سالمتم ))
((زيد بن ارقم )) در روايت ديگرى مى گويد:
((كنا معل رسول الله و هو فى الحجرة ، يوحى اليه و نحن ننتظره حتى اشتد الحر فجاء على بن ابيطالب ، و معه فاطمة والحسن والحسين سلام الله عليهم ، فقدوا فى ظل حائط ينتظرون رسول الله . فما خرج رسول الله ، رآهم فاتاهم و وقفنا نحن مكاننا و هو يظلهم بثويه ممسكا بطرف الثوب و على ممسك بطرفه الاخر، فقال رسول الله اللهم انى احبهم فاحبهم ، اللهم انى سلم لمن سالمهم ، و حرب لمن حاربهم ، قال ذلك ثلاث مرات ))
((روزى همراه پيامبر اكرم (ص ) بوديم كه وحى نازل شد، و ما منتظر اتمام وحى بوديم تا آن حضرت از اتاق خارج شود، هوا بشدت گرم شده بود، در آن هنگام على بن ابيطالب (ع ) و همراه او فاطمه ، حسن و حسين سلام الله عليهم از راه رسيدند و در سايه ديوارى بحال انتظار نشستند، تا نزول وحى بپايان رسد و حضرت رسول از حجره بيرون آيد.
وقتى كه پيامبر اكرم (ص ) از اطاق خارج گرديد، نظر مباركش بر على و فاطمه و حسنين عيلهم السلام افتاد، حضرت به نزد آنان رفتند، و ما در حالى كه بجاى خود ايستاده بوديم ، ديديم كه حضرت رسول (ص ) لباس (عبادى ) خودش را بر بالاى سر آنها سابيان كرد، با دست مباركش از يك طرف عبا گرفته بود، و طرف ديگرش در دست على بود كه در زير عبا جاى داشت . آنگاه پيامبر چنين فرمود:
خدايا، من اينان را دوست مى دارم پس تو نيز دوستشان بدار، بارالها، با هر كس كه با اينان در صلح و صفا باشد، من در صلح و آشتى هستم و هر كس كه با اين چهار تن بجنگد من نيز با او در جنگ خواهم بود، و اين كلمات را سه بار تكرار نمود.
اين حديث شريف را ((حاكم )) در ((مستدرك ))- ((بغوى )) در ((مصابيح )) - ((خطيب تبريزى )) در ((مصابيح )) - ((جساس )) در ((احكام آيات )) - ((ابن كثير)) در ((بدايه )) و ((نهايه )) - ((محب الدين طبرى ))در ((ذخاير العقبى )) - ((ابن اثير)) در ((اسدالغابه ))، ((ترمذى )) در ((جامع صحيح )) - ((ابن عساكر)) در ((تاريخ شام )) - ((اين جامه )) در ((سنن )) - ((ابن صباغ )) در ((فصول )) - ((طبرانى )) در ((معجم ))، و جمعى ديگر از علماء شيعه و سنى نقل كرده اند.
روايت ديگرى به اين شرح از ((ابوبكر)) نقل شده است كه مى گويد:
((رايت رسول الله خيم خيمة و هو متكى على قوس عربيه و فى الخمية على ، و فاطمة و والحسن ، والحسين ، و قال : معشر المسلمسين ، انا سلم لمن سالم اهل الخيمه ، و حرب لمن حاربهم ، ولى لمن والاهم ، لا يحبهم الا سيعد الجد طيب المولد، ولا يبغضهم الا شقى الجد ردى الولادة ))
((روزى پيامبر اكرم (ص ) را در خيمه اش ، در حالى كه بر يك كمان عربى تكيه كرده بود نشسته ديدم . در آن خيمه على (ع )، فاطمه (ع )، حسن (ع ) و حسين (ع ) نيز حضور داشتند، آن حضرت روبه حاضرين فرمود و گفت : اى مسلمانان بدانيد، هر كسى كه با اينان در صلح و صفا باشد من نيز با او در سلم و آشتى هستم ، و هر كس با اينان به جنگ خيزد، من هم با او در جنگ خواهم بود، من دوستدار كسى هستم كه اينان را دوست بدارد، دوست نمى داردشان مگر آن شخص بدبختى كه از دامانى پاكيزه بوجود آمده است و دشمن نمى داردشان مگر آن شخص بدبختى كه از آلوده دامنى زائيده شده باشد. اين روايت را ((حافظ طبرى )) نيز در ((رياض النظره ))ذكر كرده است .
((صبيح )) مى گويد:
كنت بباب النبى صلى الله عليه وآله فجاء على و فاطمة والحسن والحسين فجاسوا ناحية ، فخرج رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم الينا فقال : انكم على خير - و عليه كساء خيبرى فجللهم به و قال : انا حرب لمن حاربكم ، سلم لمن سالمكم .
((روزى در انتظار پيامبر اكرم (ص ) بر در خانه آن حضرت بوديم كه على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام از راه رسيدند و در كنارى نشستند، وفتى كه رسول خدا از خانه خارج گرديد خطاب به آنها فرمود: شما پيوسته در خير هستيد، و سپس غبارى خيبرى خودش را بر سر آنان سايبان كرد و فرمود:
من ، با هر كسى با شما بجنگد، در جنگ هستم ، و با هر كسى كه با شما در صلح و صفا باشد من نيز در سلم و آشتى مى باشم ))
اين روايت را ((طبرى )) در ((واسط حساس )) و در ((آيات الاحكام )) - ((هيثمى )) در ((مجمع )) ((ابن اثير)) در ((اسدالغابه )) - ((ابن حجر)) در ((اصابه )) - و عده اى ديگر از دانشمندان نقل كرده اند. ((ابوهريره )) مى گويد:
((نظر النبى الى على ، فاطمه ، والحسن ، والحسين فقال : انا حرب لمن حاربكم و سلم لمن سالمكم ))
((پيامبر اكرم (ص ) نظر به سوى على ، فاطمه ، حسن ، و حسين عليهم السلام افكند و سپس فرمود:
من با هر كسى به شما بجنگد در ستيزم ، و با هر كسى كه با شما در سلم و آشتى باشد، من نى در صلح و صفا هستم .))
اين حديث شريف را: ((حاكم در مستدرك )) - ((خطيب بغدادى )) در ((تاريخ بغداد)) - ((امام حنابله )) در ((مسند احمد)) - ((هيثمى )) در ((مجمع )) - ((ابن عساكر)) در ((تاريخ )) - ((طبرانى )) در ((مجمع )) آورده اند. همچنين عده اى از دانشمندان شيعه آن را روايت نموده اند.
رواياتى كه تحت عنوان موضوع پنجم ذكر شد بسيار جاى تامل ، دقت و بررسى است و بايد توجه داست : بشرى كه در حال غضبش ، در هنگام انبساط و فرحش ، در موقع رنج و گرفتاريش ، در زمان سرور و نشاطش و خلاصه در جميع اطوار و حالش صاحب اختيار، مطاع و مقتداى همه مردم باشد، و تمام افراد بشر موظف به خضوع تسليم و اطاعت در برابر او باشند، و محبت به او دوستى با پيامبر، و دشمنى با او خصومت با رسول خدا، و اطاعت از او طاعت از پيامبر، و صلح با او، سلم و آشتى با رسول خدا باشد، تحقيقا اگر در صفات همرديف پيامبر نباشد، هرگز اين احكام درباره او جارى نمى شود، و به عبارت ديگر فردى كه در ملكات انسانى ، در فضائل و مكارم الاخلاقى ، در صفات نفسانى ، و خلاصه در جميع حالات و شئون بشرى طورى باشد كه هرگز كوچكوترين خلافى از او سر نزند، و همه مردم (به فرمان خدا و رسولش ) ماءمور به اطاعت و خضوع و تسليم در برابر او باشند، معقول نيست كه در صفات همرديف و همتاى پيغمبر اكرم (ص ) نباشد.
بلى ، آن انسانى كه هرگز كلمه اى ، حرفى ، حركتى ، سكونى ، در هيچ مورد، جز به فرمان و اجازه خدا از او صادر نشود، و جز در راه محبت و رضاى پروردگار قدمى بر ندارد، و پيوسته در گفتار و كردار و در تمام حالاتش ، محدود و متعهد و مقيد به امر خدا باشد تنها او شايسته است كه پيامبر اكرم (ص ) صلح با او را، سلم و آشتى با خودش بداند و جنگ با او را ستيز با خودش به حساب آورد، و كاملا روشن است كه فاطمه زهراء سلام الله عليها، صاحب آن نفس پاك انسانى ، و آنهمه صفات ربانى ، يقينا بايد در شئون ولايت ، همرديف و همدرجه و يكسان با پيامبر اكرم ، على و حسنين باشد.

منتظر دریافت نظرات و پیشنهادات شما خوانندگان محترم هستم
hussein_rfa@yahoo.com

منظور از «توقیعات امام زمان (عج)» چیست؟
آیا حضرت آنها را بدست شریف خود می نوشت؟!

پاسخ : در زمان غیبت صغری، چهارنفر بودند که سؤالهای مردم را خدمت امام مهدی(ع) برده و جواب کتبی آنها را بازمی گرداندند. این پاسخهای کتبی از ناحیه امام را اصطلاحاً «توقیع»1 می گویند.
البته در زمان غیبت کبری نیز عده ای، توقیعاتی از امام زمان دریافت نموده اند، که بدانها اشاره خواهیم کرد.
اما راجع به قسمت دوم سؤال، گفته شده که خود آن حضرت، نویسنده توقیعات بوده است، البته این سخن، شواهدی هم دارد که به چند نمونه بسنده می نماییم:
محمد بن عثمان عمری گوید: «از ناحیه مقدسه امام توقیعاتی صادر شد که خطش را خوب می شناسم.»2
اسخاق بن یعقوب می گوید:« توسط محمد بن عثمان مسائل مشکلی را به حضور مقدس امام فرستادم و جوابش را به دستخط مبارک حضرت امام زمان ارواحنا فداه دریافت نمودم.»3
شیخ صدوق (ره) می گفت:« توقیعی که به خط امام زمان عج برای پدرم صادر شده بود، اکنون نزد من موجود است.»4
اما در بعضی اخبار آمده است :«توقیعات صاحب الامر بدست محمد بن عثمان صادر می شد، به همان خطی که در زمان پدرش، عثمان بن سعید، صادر می گشت.»5
بنابراین ممکن است بعضی از توقیعات ب خط امام (ع) ، و بعضی به خط نواب خاص بوده باشد.
از جمله توقیعات حضرت ولی عصر عج، توقیعی است که به شیخ مفید مرحمت فرموده اند:
« به برادر استوار و درست کردار رشید و هدایت یافته، شیخ مفید، ابوعبدالله محمد بن محمد بن نعمان ـ که خدا عزت و احترامش را پایدار بداردـ از سوی آنکه خزانه عهد و پیمانی است که خداوند از بندگان گرفته است.
سلام بر تو ای دوست با اخلاص در دین! که دراعتقاد به ما از دوی علم و یقین امتیاز داری. در منظر تو خداوندی را که جز او خدایی نیست، سپاس گزارده، و از او، درود و رحمت بر آقا و مولا و پیامبرمان، حضرت محمد(ص)، و نیز خاندان پاکش را خواستاریم.
و تو را آگاه می کنیم که به ما اجازه داده شده، که تو را به شرافت و افتخار مکاتبه مفتخر سازیم، و موظف می کنیم تا آنچه به تو می نویسیم، به دوستان ما، که نزد تو می باشند برسانی؛ دوستانی که خداوند به اطاعت از خود گرامیشان بارد، و با حراست و عنایت خود امورشان را کفایت کند، و مشکلاتشان را برطرف سازد. پس تو به آنچه که یاد آور می شویم متوجه و آگاه باش و در رسانیدن آن به کسانی که اعتماد به آنها داری بر طبق آنچه که برای تو ـ اگر خدا بخواهد ـ ترسیم و تعیین می کنیم، عمل کن.
ما اگرچه هم اکنون در مکانی دور از جایگاه ستمگران سکونت گزیده ایم که خداوند صلاح ما و شیعیان با ایمانمان را تا زمانی که حکومت دنیا به دست تبهکاران می باشد، در این کار به ما ارائه فرموده است. با این حال بر اخبار و احوال شما آگاهیم و هیچ چیز از اوضاع شما بر ما پوشیده نیست...
ما در رسیدگی و سرپرستی شما، کوتاهی و اهمال نکرده، و یاد شما را از خاطر نبرده ایم، و اگر جز این بود، دشواریها و معصیتها بر شما فرود می آمد و دشمنان، شما را ریشه کن می کردند.
پس تقوای الهی پیشه کنید، و ما را یاری دهید تا از فتنه ای که به شما رو می آورده، شما را نجات بخشیم؛ فتنه و آشوبی که هرکس مرگش فرا رسیده باشد، از آن هلاک می گردد، و آن کس که به آرزوی خویش رسیده باشد، از آن دور ماند و آن فتنه، نشانه نزدیک شده حرکت و حنبش ما و اگاه ساختن شما به امر و نهی خداست، و خداوند نور خود را تمام خواهد کرد، گرچه مشرکان را خوش نیاید...
هریک از شما باید کاری کند که وی را به محبت و دوستی ما نزدیک کند، و از آنچه خوشایند ما نبود، و باعث کراهت و خشم ماست، دوری گزیند. زیرا امر ما ناگهان فرا می رسد، در هنگامی که توبه و بازگشت بر او سودی ندارد و پشیمانی او از گناه، از کیفر ما نجاتش نمی بخشد.
خداوند را رشد و هدایت را به شما نشان دهد و به رحمت خود وسایل توفیق را به آسانی برایتان فراهم سازد»6

پی نوشت ها :
1 ـ توقیع در لغت بمعنای امضا کردن و مهر کردن و یا حاشیه نویسی نامه و کتاب است.
2 ـ بحارالانوار،علامه مجلسی، ج 51 ، ص 33.
3ـ اثبات الهداة ، شیخ حر عاملی، ج7، ص460.
4 ـ دادگستر جهان، ابراهیم امینی، ص 133 .
5 ـ بحارالانوار ، علامه مجلسی، ج 51، ص 350 .
6 ـ احتجاج طبرسی ، ج 2؛ ص 497.

 

جمله روزانه

24 خرداد
تنها پاسخ شایسته به نفرت، عشق است. پاسخهای دیگر تو را حقیر می کند.
وین دایر