ويژه نامه ميلاد حضرت زينب (س) - تبيان

عضو نمایندگان آمریکا از چراغ قرمز رد شد،
فساد اخلاقی اش هم آشکار شد!

ویتو فتسللو عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوریخواه بخاطر مصرف مشروبات الکلی تلاش کرد با عبور از چراغ قرمز از دست پلیس فرار کند. اما گوشه ای از فساد اخلاقی اش هم آشکار شد!
مشخص شد این عضو مجلس نمایندگان آمریکا که با شخص دیگری غیر از همسرش رابطه جن.سی داشت از رابطه جن.سی اش یک بچه سه ساله هم دارد!
با وجودی که فوسللا از همسر و سه فرزندش عذرخواهی کرده است مشخص نیست این عذرخواهی تا چه حد کارساز باشد!
وی بعد از عبور از چراغ قرمز به پلیس گفته بود برای دیدن دخترش می رود. همین حرف باعث زیرذره بین برده شدن زندگی خصوصی وی شد.
به گزارش وبلاگ ترجمه اخبار ترکیه به نقل از حریت، فوتسلا با این کار علاوه بر اینکه ممکن است زندگی زناشویی اش با خطر فروپاشی مواجه شود ممکن است کرسی اش در مجلس را نیز از دست بدهد.

ادامه دارد ....

هر روز چند آيه قرآن بخوانيم

« براى شنيدن آيه مورد نظر بر روى شماره آيه كليك كنيد و براي مشاهده تفسير الميزان و نمونه بر روي آيه کليک کنيد »

سوره: سورة المؤمنون آيات: 118 محل نزول: مکه

أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَكُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ 105 قَالُوا رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ 106 رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَالِمُونَ 107 قَالَ اخْسَؤُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ 108 إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ 109 فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنسَوْكُمْ ذِكْرِي وَكُنتُم مِّنْهُمْ تَضْحَكُونَ 110 إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ 111 قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ 112 قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلْ الْعَادِّينَ 113 قَالَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَّوْ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ 114 أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ 115 فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ 116 وَمَن يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ 117 وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ 118

آیات امروز را می توانید از طریق این لینک هم مطالعه کنید

توضيح: هر روز مي خواهيم يک صفحه از قرآن را (به همراه معني آن) با هم بخوانيم.  هر روز چند دقيقه وقت مي ذاريم، بعد از يه مدت مي بينيم کل قرآن را ختم کرده ايم، به همين راحتي.
فرمايش امام صادق (عليه السلام) هم که يادمون هست: «قرآن پیمان خداست بر خلق او و برای شخص مسلمان شایسته است که بر عهد خود نگاه کند و هر روز 50 آیه بخواند.»
بيائيم فعلا حداقل با يک صفحه در روز شروع کنيم!
ياعلي مدد ... التماس دعا

masih khodavande ma mifarmayad.dar yohana(1:10-12)ao dar jahan bod va jahan be vaseteye masih padid amad ama jahan ora nashnakht, bemolke khish amad, vali ghavme khodash masih ra napaziroftand,ama behameye kasanike masihra paziroftand in hagh ra dad ke farzandanr khoda gardandyani be har kas ke be masih iman avarad.
yohana(3:16)zira khoda jahan ra anghadar mohebat kard ke pesare yeganeye khod ra dadta har ke be masih iman avarad halak nagardad balke hayat javidan yabad.dar name masih amin

کتاب اول دبستان و داستان‌های این دوره و زمونه

دهقان فداكار پير شده و احتیاج به کمک داره، در تهران مرغا هورمون خوردن خروس شدن، خروسا مامانی شدن برای مرغا عشوه میان و ناز میکنن، چوپان دروغگو معاملات ملکی باز کرده و عزيز شده و کلی طرفدار داره، شنگول و منگول بزرگ شدن و گرگ شدن، حسنک گوسفند موسفند حالیش نیست، بساز بفروش شده، دارا و سارا رفتن فرانسه کبابی باز کردن، كوكب خانم حوصله مهمون رو نداره و جواب تلفن رو نمیده، كبري موهاشو مش کرده و تصميم گرفته دماغشو عمل كنه، روباه و كلاغ دستشون تو يه كاسست، حسنك گوسفنداشو فروخته و پیکان خریده مسافرکشی می‌کنه، آرش كمانگير معتاد شده، شيرين، خسرو و فرهاد رو پيچونده و با دوست پسرش رفته اسكي، رستم و اسفنديار اسباشونو فروختن و موتور خریدن ميرن كيف قاپي، راستي چي به سر ما اومده؟!!؟
فقط عقابه هست که هنوز سر حرفش وایساده ... هنوز که هنوزه میگه... از ماست که برماست!
پورچستا

سروش وحی چنین نامید ...

در آن زمان که صدیقه کبری (علیها السلام) به این گوهر دریا عصمت و طهارت حامله بود حضرت ختمی مرتبت در مدینه نبود و به یکی از اسفار رهسپار بود، چون آن مظلومه از عالم رحم به عرصه وجود خرامید، صدیقه طاهره (علیها السلام) به امیرالمومنین (علیه السلام) پیغام فرستاد که چون پدرم در سفر است و حاضر نیست حضرتت این دختر را نام بگذار. آن حضرت فرمود: من بر پدرت سبقت نمی‌گیرم، صبر فرمای که به این زودی مراجعت خواهد نمود و هر نامی که صلاح داند می‌نهد. چون سه روز بگذشت رسول خدا مراجعت فرمود و به جهت آن رسم معمول بود از نخست، به سرای عصمت کبری در آمد.
امیر (علیه السلام) خدمت آن حضرت عرض کرد یا رسول الله! حق تعالی جل و علا دختری به دخترت عطا فرموده است نامش را معین فرمایید.
فرمود: اگر چه فرزندان فاطمه اولاد من اند لکن امر ایشان با پروردگار عالم است و من منتظر وحی می‌باشم. در این حال جبرئیل نازل شد عرض کرد: یا رسول الله! حق تو را سلام می‌رساند و می‌فرماید: نام این مولود را "زینب" بگذار، چه این را در لوح محفوظ نوشته‌ایم.
حضرت رسالت (صلی الله علیه و آله و سلم) قنداقه آن مولود گرامی را طلبید و به سینه چسبانید و ببوسید و نامش را زینب بگذارد و فرمود: وصیت می‌کنم حاضرین و غایبین امت را که این دختر را به حرمت پاس بدارند. همانا وی به خديجه کبری مانند است ...

برگرفته از کتاب ناسخ التواریخ،
بخش مربوط به حضرت زینب (سلام الله علیها)،
تاليف محمد تقي خان سپهر

5 جمادی الاول، سالروز میلاد
مظهر علم و تقوا، سلاله پاک رسول خدا (صلی الله علیه و آله)،
دست پرورده آغوش امام علی مرتضی (علیه السلام) و تربیت‌یافته دامان فاطمه زهرا (علیها السلام)،
حضرت زینب کبری (سلام الله علیها)
خجسته باد.

با عرض درود به مبین عزیز
(( در جواب نظر دوست عزیز فرزین کیانی که مطلبشون را با تیتر ((رسوایی بدون درد و خونریزی
در شماره 931 عنوان کرده بودند.
تحولاتی که دکتر شهرام گیل ابادی در رسانه پر مخاطب رادیو جوان ایجاد کردند بیش از انتظار بود
علی رقم ترس ذاتی رسانه های مثلا ملی از خبر رسانی واقعی! وگریز از انتقادات مثمر ثمر برای ملت
حضور دکتر گیل ابادی حداقل بارقه امید را در دل نسل جوان شنونده این رسانه ایجاد نمود مبنی بر
شنیدن واقعیات از یک رسانه.
من به عنوان فرد جوان این مملکت که به لطف سران نظام وبد تر از انها کاسه های داغتر از آش این
حکومت زمانی برای یافتن اطلاعات در مورد مسایل داخلی وخارجی ازرسانه ی مثلا ملی خود نداشته و
گوش به رسانه های پارسی زبانی که مطمئنا غرض ورز خواهند بود.
امیدوار شدم که فردی حداقل امین در مورد اخبار واتفاقات (حتی الامکان) امده .
دریغ که اقایان با تبر نابودگر استبداد ذاتی خود
این ساقه نو پا را قطع کردند تا باز عدم اعتماد میان مردم و مسئولان نظام بیش از پیش باشد
دوست عزیز
تدینی که بهره ای برای مردم ایران نداشته باشد پشیزی نمی ارزد
با قدم کوچکی که فردی که از میان خود اقایان برای کمتر نمودن فاصله با مردم برداشته شده بود به ظاهر
لگدی بود بر فرق بی منطق مسئولان
تا کسی از برای مردم کاری نکند.
امیدوارم که دوستان عزیز خود قضاوتی عادلانه داشته باشند

تا درودی دیگر بدرود

خوشگل ترین وزیر دنیا
در زیباترین کابینه جهان در ایتالیا

در حالی که سیلویو برلوسکونی، نخست وزیر جدید ایتالیا پیشتر کابینه زاپاترو همتای اسپانیایی خود را زنانه و بیش از حد "قرمز" نامیده و حضور پرشمار زنان در این کابینه را به استهزا گرفته بود اکنون در کابینه جدید خود از چهار زن استفاده کرده است.
برلوسکونی اخیرا اعضای دولت جدید خود را معرفی کرد که نکته قابل توجه حضور 4 وزیر زن در این کابینه است و جالب آن که یکی از این وزیران، مدل و ملکه سابق زیبایی است که تصاویر متعددی از وی به صورت نیمه عریان در نشریات و سایت های مختلف به چشم می خورد.
مارا کارفانیا، 33 ساله، که سال 1997 در مسابقات زیبایی ایتالیا شرکت و پس از آن در یک شبکه تلویزیونی متعلق به برلوسکونی مشغول به کار شد، طی سال های اخیر به دنیای سیاست رو آورده و اکنون به عنوان وزیر "فرصت های برابر" در کابینه جدید برلوسکونی منصوب شده است.
نکته جالب توجه آن که کارفانیا، همان زنی است که باعث شد برلوسکونی در برابر ملت ایتالیا از همسرش ورونیکا عذرخواهی کند.
به گزارش روزنامه دیلی میل، برلوسکونی 71 ساله سال گذشته طی مراسمی به کارفانیا گفته بود: "حاضرم با تو ازدواج کنم اما متاسفانه نمی شود، چون که همسر دارم!"
در پی این اظهارات ورونیکا همسر خشمگین برلوسکونی با ارسال نامه ای به یک روزنامه ایتالیایی خواهان عذرخواهی وی شد.
کارفانیا در خصوص انتشار تصاویر نامناسب خود در سایت ها و نشریات مختلف همواره بر ارزش های خانوادگی تاکید کرده و گفته که هیچ یک از این تصاویر تحریک کننده نیستند!
در کابینه برلوسکونی علاوه بر کارفانیا سه وزیر دیگر زن نیز به چشم می خورد. "استفانیا پرستیگیاکامو" به عنوان وزیر محیط زیست، "ماریا استیلا گلمینی" به سمت وزیر آموزش و "جورجیا ملونی" به عنوان وزیر امور جوانان منصوب شده اند.
برلوسکونی روز پنج شنبه رسما برای سومین بار به سمت نخست وزیر ایتالیا منصوب شد. وی در ترکیب کابینه خود "جیولیو ترمونتی" را به سمت وزیر اقتصاد و "فرانکو فراتینی" را به عنوان وزیر خارجه معرفی کرد.
براساس این گزارش در جریان انتخابات زود هنگام ایتالیا که طی روزهای ‪ ۲۵‬و ‪۲۶‬ فروردین سال جاری برگزار شد، جناح راست گرایان میانه به ریاست سیلویو برلوسکونی بر جناح چپ گرایان میانه به ریاست والتر ولترونی پیروز شد.

آمیتا باچان هم وبلاگ‌نویس شد!

مردی که انگشتش دوباره رشد کرد!

محققان آمریکایی سرگرم آزمایش پودری هستند که از بدن خوک تهیه شده و احتمالا می تواند به سربازان مجروح شده در میدان جنگ کمک کند بار دیگر صاحب عضو قطع شده بدنشان شوند.
یکی از افرادی که از این کشف بهره برده است "لی اسپایوک"، شصت و نه ساله از سینسیناتی اوهایو است. انگشت او در سال 2005، در حالی که با یک هواپیمای مدل کار می کرده تا استخوان قطع شده بود. بند انگشت یک سانتی متری او هرگز پیدا نشد و به نظر می رسید که انگشت آقای اسپایوک برای همیشه ناقص شده است. اما ناجی انگشت این شهروند آمریکایی برادرش دکتر آلن اسپایوک، جراح سابق و فارغ التحصیل دانشگاه هاروارد بود که موسس شرکت "ای سل" (ACell) است. این شرکت در حوزه بازسازی بدن و رشد دوباره نسوج فعالیت می کند. دکتر اسپایوک به برادرش توصیه می کند که به جای پیوند عضو، پودر خوک را امتحان کند و مقداری از آن را برای او می فرستد.
لی به مدت 10 روز کمی از این پودر را روی باقی مانده انگشتش قرار داد. او می گوید: "بار دومی که از این پودر استفاده کردم متوجه کمی رشد در انگشتم شدم. هر روز کمی به قد انگشتم اضافه می شد و بالاخره بعد از چهار هفته انگشتم به اندازه طبیعی برگشت و محکم و استوار شد." او می گوید که بعد از چهار ماه انگشتش به شکل اولیه خود بازگشته است با این که کمی پوست آن سفت است و زخم کوچکی تر نوک آن دیده می شود، حس کامل دارد و کاملا هم حرکت می کند.ناخن این انگشت نه تنها رشد کامل داشته بلکه با سرعت دو برابر ناخن انگشت های دیگر رشد می کند و پوست این انگشت کمتر از بقیه در سرما ترک می خورد.
این گرد جادوئی در دانشگاه پیتزبورگ آمریکا تهیه می شود و دکتر استیون بدیلک، مسئول آزمایشگاه از آن به عنوان "مولد بافت سلولی اضافی" یاد می کند.
فرایند تهیه این پودر چند سالی است که کشف شده است؛ برای تهیه این پودر معجزه گر، لایه ای سلولی از جدار مثانه خوک جدا می شود. بافت باقیمانده پس از گذاشته شدن در اسید، از همه سلول های دیگر جدار مثانه خوک "پاکسازی" و بعد خشک می شود. ماده به دست آمده یا به شکل ورقه ای یا پودر است. شاید این فرایند ساده به نظر برسد اما علمی که برای تهیه آن به کار برده شده بسیار پیچیده است.
دکتر بدیلاک می گوید: "در بدن انسان همه جور پیام صادر می شود. پیام هایی به بدن می گوید که زخم ایجاد کن و پیامی هم وجود دارد که به بدن می گوید بازسازی کند. به زبان ساده ما پیام هایی را که به بدن می گوید بافت را تخریب کند از دور خارج می کنیم و تنها پیام هایی باقی می ماند که دستور بازسازی می دهد."
دانشمندان بر این باورند که که اگر پودر"مولد بافت سلولی اضافی" را روی زخمی بگذارند رشد دوباره بافت را باعث خواهد شد.اگر این تکنیک را به مرحله عالی آن برسانند، ممکن است یک روز بتوانند نه فقط یک انگشت قطع شده را بلکه پوست هایی که به شدت سوخته است یا حتی اعضای به شدت آسیب دیده بدن انسان را به طور کامل ترمیم کنند.
به امید آنروز!

پاسخ به سوالات غيرعاقلانه

تمامي اديان هنگامي كه پيرواني از يك مذهب به مذهب آن‌ها مي‌روند در بوق و كرنا مي‌كنند، منتها اين كه ما صداي بوق و كرناي آن‌ها را نمي‌شنويم به اين علت است كه چيزي وجود نداشته است، يعني مثلا شيعه‌اي نبوده كه سني شود و يا مسلماني نبوده كه مسيحي شود تا در بوق و كرنا كنند، و گر نه مطمئن باشيد آن‌ها هم چنين كاري را مي‌كردند! اين كه چيزي نيست، بلكه برخي مسلمان‌نماها كه غيرت ديني‌شان ته كشيده! هم مسيحي شدن مسلمانان را (البته ظاهرا به دروغ) در بوق و كرنا مي‌كنند! ضمنا براي يك انسان عاقل همه دنيا در نان و گوشت خلاصه نمي‌شود. خلاصه شدن دنيا در صرف نان و گوشت براي انسان‌هاي جاهل و حيوانات است! و اما نام علي در بين اهل سنت هم به كار مي‌رود و نيز اظهار خشم و نارضايتي شبكه‌هاي وهابي از اين اقدام نشان مي‌دهد كه وي فردي معمولي نبوده است. و گرنه اصلا كسي متوجه نمي‌شد، چه رسد به خشمگين!
هيچ روايت اهل سنتي نيست كه سند روايات شيعه باشد. بلكه برخي از روايات شيعه را اهل سنت نيز نقل كرده‌اند و اين يعني اين روايت براي آن‌ها نيز حجت است. مانند بسياري از رواياتي كه پيامبر -صلي الله عليه و آله- در مدح حضرت علي -عليه السلام- فرموده‌اند. فكر مي‌كنم كساني كه در اين زمينه‌ها اطلاعات و دانشي ندارند، شايسته نيست اظهار نظر كنند!
اين كه دعوت آيت‌الله العظمي وحيد خراساني -مَتَّعَ اللهُ الْاِسْلامَ وَ الْمُسْلِمينَ بِطولِ بَقائِهِ- بايد علني باشد بر عهده رسانه‌هاي عمومي است و نه خود آن مرجع تقليد. مرجع تقليد بايد تنها حرف خودش را بزند و اطلاع‌رساني كار او نيست. عامه منظور ساير فرق اسلامي (به غير از شيعه 12 امامي) است كه در فقه و اصولشان در کلاس ابتدايي فقه و اصول مذهب شيعه هستند و اگر كسي در آن شك دارد، اين مطلب را حضرت آيت‌الله حاضرند در مناظره به وي ثابت كنند.
اگر به اين كساني كه وطن‌پرستند به جاي خداپرست رو بدهي، كم كم نعوذ بالله مي‌گويند قرآن و احاديث و ادعيه ائمه را نيز از دين خارج كنيد، زيرا عربي است و فارسي نيست!!
چه كسي گفته كه امام جمعه زاهدان به علت توهين از مناظره سر باز زد؟! چه كسي گفته كه ايشان را متهم به نفهمي كرده‌اند؟! اين مطلب از كجا آورده شده است؟! چرا دروغ مي‌گوييد؟! ما اخبار را مطابق سليقه خود نشر مي‌كنيم يا شما دروغ‌هايتان را مطابق سليقه خودتان؟! هنگامي كه به ايشان پيشنهاد مناظره شد، ايشان نپذيرفت و گفت ما براي مباهله آماده‌ايم و در پاسخ به وي گفتند طبق سنت نبوي ابتدا مناظره و بعد اگر به جواب نرسيد مباهله، كه ايشان سر باز زد. متن نامه آيت‌الله دكتر حسيني قزويني -اَدامَ اللهُ ظِلَّهُ الْعالي- در آدرس زير موجود است:
http://www.shia-news.com/ShowNews.asp?Code=86080211
و اما خلاصه آن از زبان استاد اين كه «مجددا از جناب آقاي مولوي عبدالحميد دعوت مي‌کنيم که خود بزرگ‌بيني را کنار گذاشته و به اين گفتگوي دوستانه پاسخ مثبت دهند و يقين کنند که احترام هر يک از طرف مقابل کاملا محفوظ و مقدسات هيچيک از طرفين مورد اهانت قرار نخواهد گرفت.» اين كجايش توهين است؟! از كسي كه انواع و اقسام توهين‌ها را به همه روا مي‌دارد و خوانندگان مجله را از بي‌ادبي به تنگ آورده است (و اين مطلب نه اين كه از زبان من باشد، بلكه بارها آن را در مطالب ارسالي اعضا ديده‌ايم)، عجيب است كه در متن فوق توهيني يافته باشد؟! اما چرا عبد الحميد نپذيرفت؟ زيرا ديد حمدان الغامدي كه به قول خودشان شيخ الاسلام پروفسور دكتر ... حمدان الغامدي است، در مناظره به عذرخواهي افتاد!
بحث ما بحث عقل است كه از آن بي‌بهره‌ايد يا خود را به بي‌عقلي زده‌ايد تا كسي متوجه پرت و پلاهايي كه از لسان سني ليستان بيرون مي‌آيد، نشود! هنگامي كه كسي در مقام يك عالم مناظره مي‌كند، آيا نبايد چيزي نگويد كه موجب استهزاء و خنده ديگران شود؟! گاهي انسان با خود مي‌گويد اصلا شيعه و سني را رها كن. عقل سليم چه مي‌گويد؟ جنگ كردن با كسي كه او را عادل (بدون گناه) مي‌داني؟! آيا اين كه انسان با كسي كه وي را عادل مي‌داند، نبايد جنگ كند معيار عصر حجري است يا عقل كسي كه آن را معيار عقل نمي‌داند، عصر حجري است؟! آيا كسي كه اين جنگ كردن را خلاف عقل مي‌داند ذهنش معلول است يا كسي كه عقل را با آن نمي‌سنجد؟! اگر ذره‌اي عقل در سر كسي وجود داشته باشد، متوجه مي‌شود كه متاسفانه نگارنده اين مطالب، يا از آن بي‌بهره بوده و يا هجويات خود را در حال مستي نوشته، چرا كه شيخش (يوسف القرضاوي) ظاهرا نوشيدن مشروبات حاوي مقادير اندكي الكل را كه از طريق تخمير طبيعي به دست آمده باشد، جايز دانسته است (نقل از روزنامه العرب چاپ قطر)!!
شما را به خدا شما ديگر در مورد مسايل ديني اظهار نظر نكنيد كه به ياد استدلالات ابوجهل مي‌افتيم! وهابيون مومنند؟! پس گاوپرستان هندي هم مومنند، زيرا به خداوندي گاو ايمان دارند! منظور از مومن معناي لفظي آن (ايمان دارنده) نيست، بلكه مومن واقعي است؛ نه اين كه هر كسي به هر چيزي ايمان داشته باشد، مومن خوانده شود! آن لعن كردن به مومن واقعي مربوط مي‌شود، نه هر مومن به عقيده باطلي! از دعاي شما نيز ممنونيم. بيشتر سعي كنيد دعا كنيد تا اظهار نظر در مسايل ديني!
مطالب آخر كه به بنده در مورد برادران اهل سنت نسبت داده شده است، كذب محض است كه در مقاله جداگانه‌اي به آن پاسخ داده خواهد شد.
و اما از شما رجالي بزرگ و محقق مدقق خواستاريم منبع روايت گهرباري را كه گفتيد بيان داريد! از كتاب‌هاي پائولو كوئيلو است؟! از كتاب‌هاي سلمان رشدي است؟! از كدام كتاب است؟ (البته منظور اين نيست كه كتاب‌هاي ارزشمند پائولو كوئيلو مانند كتاب‌هاي سلمان رشدي مرتد است و سوءاستفاده‌كنندگان به فكر گرفتن ماهي از آب گل‌آلود نباشند؛ بلكه منظور اين است كه كتاب‌هاي ايشان منبع روايتي براي ما نمي‌تواند باشد.)
علماي اعلام را نديده‌ام اين گونه بر شدت حساب و كتاب قيامت كسي سوگند بخورند كه برخي عوام مي‌خورند! خداوند ما را از سوگندهاي بيهوده نجات دهد.
در پايان از خوانندگان محترم پوزش مي‌طلبم كه پاسخ نويسنده اين مطالب را دادم. سعي نمودم مطالب چندان خصوصي نباشد و مطالب عمومي نيز در آن يافت شود. اما براي جلوگيري از جهالت و ضلالت گاه مجبور مي‌شويم سكوت را بشكنيم و پاسخ دهيم.
اللّهُمَّ ارْزُقْنَا عَقْلًا وَ تَعَقُّلًا

هفت اصل برای طراحی داخلی

تاقچه ها، رف ها، ارسی ها، هشتی ها، حوض ها و باغچه ها تنها شماری از عناصر كالبدی طراحی داخلی در ایران هستند. روش معماران گذشته ایرانی در به كارگیری این عناصر، در راستای آن بوده تا از جذابیت فُرم كاسته شود و به غنای فضا افزوده گردد. این همان هندسه همراه با تزئینات است.
به نظر می رسد طراحی داخلی در ایران، از یك سو در چنبره نوستالژیای تاقچه ها، رف ها و اُرسی های قدیم گرفتار مانده و از سوی دیگر به دكوراسیون و ابعاد دراماتیك و تزئینی فضاها تقلیل یافته است. با تمام اینها، طراحی داخلی فرآیندی است كه همزمان می بایست سویه های زیباشناختی و عملكردی را سامان دهد. طراحی داخلی یك ساختمان، داستانی است كه شخصیت اصلی آن خود انسان است؛ در این بین حضور او در این فضا، چگونگی آن و ویژگی های فضایی كه انسان در آن قرار می گیرد، می تواند تداعی كننده اصولی باشد كه در ادامه ۷ اصل از آنها را می خوانید:
۱ - نور را دریاب: نور عنصری است كه با آن دیدن اشیا ممكن می شود. نور می تواند ریتم خلاقانه ای به یك فضای داخلی ببخشد. بدون نور، نه فرم را احساس می توان كرد، نه رنگ را و نه بافت را. نورپردازی در یك فضای داخلی پیامدهای مهمی در بردارد. چه بسا نورپردازی مناسب یك فضا آن فضا را خوشامد و چشم نواز كند. نورپردازی در كنار ابعاد زیباشناختی، بعد عملكردی هم دارد. نور مناسب در طول شب در یك فضای داخلی می تواند حس محدود بودن یا ابهام و هراس را بر طرف كند. نور مناسب یك اتاق حتی می تواند چهره آدمی را گرم و صمیمی كند. به كمك نورپردازی می توان یك فضای داخلی را به جزایر نورانی متنوعی تبدیل كرد. پس، از باب مثال، غذاخوری باید نور ملایم و گرمی داشته باشد یا بهترین نورها برای حمام، منابع نوری كم ولتاژ هستند.
۲ - فرم را بشناس: فرم، توده فیزیكی یك شیء است كه سه بعدی بوده و وزن دارد. فرم معمولاً به پوسته بیرونی بنا نسبت داده می شود، در حالی كه فضای داخلی هم فرم خاص خود را تشكیل می دهد. معمولاً فرم فضای داخلی تابعی از عوامل مختلف است. دسترسی ها و سیركولاسیون مهمترین این عوامل هستند. هر چند نمود فرم بیشتر در پوسته بیرونی یك بنا است با این حال نمود بیرون و درون می تواند یك شكل نباشد.
۳ - فضا را احساس كن: فضا را محدوده در دسترس كاربران دانسته اند. در طراحی داخلی معمولاً استفاده مؤثر از فضا و ارتباط آن با محیط، مهم است. مسأله ای كه در رابطه با فضا مطرح می شود، رعایت ابعاد انسانی در طراحی داخلی است. از قرن ها پیش رویكرد عمده فیلسوفان و معماران به عنصر فضا، برجسته بوده است. در طی سال های اخیر هم ارتباط بین ابعاد انسانی با فضاهای داخلی به یكی از فاكتورهای مهم طراحی بدل شده كه از آن تحت عنوان ارگونومی یا كار پژوهی در دید كلی و اندام سنجی (Anthropometry) در دید جزئی، یاد می شود. در طراحی داخلی می بایست رابطه درسـت انسان با فضا تعریـف شود و ابعاد بدن انسان ها برای سهولت دسترسی های فضایی مد نظر قرار گیرد.
۴ - بافت را لمس كن: بافـت مشخصـه ای از یك شیء اسـت كه با لمس كـردن یا دیدن به چشـم می آید. بافت می تواند نرم یا خشن، كشیده یا برجسته، زبر یا مخملین و یا ابریشمی باشد. در طراحی داخلی پوسته ها و سطوح فضایی معمولاً بسته به عملكرد هر فضا تغییر می كند. چه بسا طراحی داخلی یك خانه نیازمند سطوحی نرم و منعطف باشد، اما فضای داخلی یك سینما چنین سطوحی را برنتابد.
۵ - شكل را بیازمای: شكل، خط بیرونی یك شیء را تشكیل می دهد. در معماری معمولاً شكل و فرم را با هم اشتباه می گیرند. شكل یا صورت معادله كلمه Shape فرنگی است؛ در حالی كه فرم املای فارسی همان Form است. معمولاً شكل ها یا طبیعی هستند یا غیـرقابل مشاهـده یا هندسی. در تركیب بندی یك فضا شكل اشیـا عامل تعیین كننده ای است. طراحان داخلی به كمك این عامل می توانند تركیبات بصری گوناگونی پدید آورند.
۶ - رنگ را در هم بیامیز: در تعریف رنگ آن را خاصیت بصری فرم دانسته اند. در حقیقت عنصر فرم از طریق رنگ معنا می یابد. رنگ در طراحی داخلی احساس آدمی را تحت تأثیر قرار داده و روی فرم تأكید می كند، ضمن آنكه رنگ، حس مقیاس را هم موجب می شود. كاربرد رنگ هم، از یك فضای داخلی به فضای دیگر فرق می كند و در كاربرد رنگ، توجه به خصلت های روانی آدمیان ضرورت تام دارد.
۷ - حجم را بشناس: حجم عنصر مهم طراحی داخلی است. در معماری سنتی ایران، شاهد فضاهای پر و خالی احجام معماری هستیم. مقرنس ها و گوشواره ها خود بخشی از احجام خالی هستند. در این معماری مسایل حجمی اهمیت زیادی دارد. ما فضای داخلی را به واسطه لایه بیرونی بنا درك می كنیم. این لایه بیرونی در حقیقت همان حجم كلی بناست. در معماری مدرن، معمار به انتزاع و جدایی پوسته یا حجم بنا از درون آن می اندیشد و این جاست كه دیوارها و سقف ها، فضایی تاكیدی ایجاد می كنند و خود را از قید و بندهای فضای داخل رها می كنند. این جا طراحی داخلی به مثابه یك سامان یا روش معمارانه مطرح می شود.

نمایشگاه کتاب یا مستراح فرهنگی !؟

از همان سه سال پیش که هیات وزرای دولت اصول گرا مشخص شد و آقای صفار هرندی وزیر فرهنگ و هنر مملکت شد و در نخستین فعالیت اداری اش بعنوان پیک نامه رسان وزرای دولت به چاه جمکران خدمت کردند ، بر هر عاقلی مشخص شد که اوضاع فرهنگ و هنر در این چهار سال ریاست جمهوری اصول گرایان به دست چه کسی و به چه عواقبی می افتد . اما دل خود را صابون زدیم که ایشان مدیر خوبی هستند و سابقه فرهنگی دارند که بعد فهمیدیم پشتوانه فرهنگی ایشان قلم زدن در روزنامه ای بوده که مربوط به دوران عصر حجر است و از طرفی سابقه ایشان برمیگردد به پاسدار بودن ایشان در سپاه .
اما هدف از این مقدمه چه بود ؟ پس از مدتی که از وزیر شدن ایشان می گذشت ، بنا به شرایطی که بر سر فرهنگ و هنر این مملکت رفت ، تصمیم گرفتم در هیچ مکانی که به فرهنگ و هنر ربط داشته باشد ، پا نگذارم . اما به اصرار یکی از دوستان به نمایشگاه کتاب رفتم که در زیر به شرح آن می پردازم .
بر خلاف سال های قبل ، نمایشگاه پارسال و امسال در مصلی تهران برگزار شد که خود جای سوال دارد که چرا باید نمایشگاه هایی مانند میل لنگ تراکتور در مکان نمایشگاه بین المللی برگزار شود و نمایشگاهی که فرهنگی است در شبستان و وضو خانه یک مسجد بزرگ ؟؟؟ و نخستین سوالی که با ورود به نمایشگاه به ذهن هر جنبنده ای خطور می کند این است که اصلا ایران ما چرا باید مکانی برای نماز داشته باشد که محیط اش از محیط خانه خدا ( مکه ) هم بزرگتر باشد و دلیل اینهمه هزینه برای ساخت چینین محیطی برای چیست ؟
اما نمایشگاه کتاب ؛
با ورود به نمایشگاه ، انواع و اقسام مواد خوراکی فروشی ها را می توانید ببینید که شما را با صدای بلند به خوردن آشغال هایشان دعوت می کنند . اما جالب اینجاست که وقتی این محیط را رد می کنید ، احساس می کنید قرار است اتفاق بدی بیافتد یا قبلا اتفاق افتاده است . انواع و اقسام نیروهای ضربتی ، امنیتی ، دولتی ، اقتصادی ، ارشادی و ... همگی به یکباره جلوی شما نقش می بندند . واحدهای انتظامی ، واحدهای گشت ارشاد ، واحدهای اورژانس ، آمبولانس ، آتش نشانی ، ماشین بانک ، ماشین های اداری و .. . وقتی حسابی ته دلتان خالی شد که قرار است اینجا بمب گذاری شود !!! در محیط بیرونی شبستان ، قرار است تبلیغات فرهنگی بشود و مردم تشویق به خرید کتاب و فرهنگ که به همین منظور هزاران بلندگو که گویی در اکولایزر شان چیزی به اسم باس ( بم بودن ) وجود ندارد از در و دیوار و مناره آویزان شده است و با همت عالی مسولان ، یک آقای متشخص ، بی سواد و با صدایی شبیه به شیپور دایما از این بلندگوها با صدای زیبا عربده می کشد که حسابی گوش و روح و روان شما را سمباده می کشد . پس از این زجر وارد سالنی می شوید که نامش شبستان است و بر طبق دلخواه و نه از روی نقشه ، غرفه هایی در آن هست . بطوریکه شما هر طور برنامه ریزی کنید که سالن و راهروها و غرفه هایش را ببنید باز نمی توانید . گویی وارد هزار تویی شده اید که رفتن به آن با خودتان و برگشت تان با خدا است . امسال بر خلاف سالهای قبل که ناشران جزو قشر فهمیده و ادب پرور محسوب می شده اند ، شما ناشرانی را می بینید که مانند میادین میوه و تره بار بیرون غرفه ایستاده اند و با صدای بلند شما را دعوت به خرید یا دیدن کتاب از غرفه شان می کنند که شما به این پی می برید که وقتی شرایط دریافت مجوز انتشارات از وزرات فخیمه ارشاد ، فقط دین اسلام و مدرک تحصیلی دیپلم باشد ، چیزی فراتر را نباید انتظار داشت . اما با دیدن چندین غرفه احساس می کنید که چون مکان نمایشگاه کتاب در شبستان است ، گویی تمامی انتشاراتی ها هم با خود مفاتیح و شرح زیارت جامع برای فروش آورده اند و وقتی شک تان تبدیل به یقین می شود که می بینید اصلا انگار نمایشگاه ، نمایشگاه کتب مذهبی ( که صد البته نه از نوع درست آن و از نوع آبگوشت مذهبی ) است و همه ناشران گوی سبقت را در چاپ مفاتیح و شرح صلوات از هم ربوده اند . اما بعدتر متوجه می شوید که نباید بدبین باشید ، چون در هر انتشارات چیزهای دیگری مانند دیوان حافظ و گلستان سعدی هم یافت می شود . به جرات می توانم بگویم که از هر ده کتاب یک غرفه ، هفت کتاب به مزخرفات دینی ( منظور کتاب هایی است که به جای دین پروری و شرح دین و اصول دین به شعارهای دینی و نقش سید حسن در اسلام و خاطرات حاج آقا پشمکیان از قم رفتن شان پرداخته است می باشد ) دو کتاب به شعر یکی از شعرای کلاسیک و یک کتاب هم در زمینه دیگری وجود دارد که بدرد نمی خورد . از خیر دیدن کتاب ها وقتی می گذرید به بیرون می روید و تازه متوجه می شوید که ای کاش آب می شدید و بیرون نمی آمدید . موکتی به پهنای دل آقای صفارهرندی در وسط مصلی پهن کرده اند که مردم کفش هایشان را در می آورند و روی آن می خوابند و می دوند و می نشینند و بوی معطر جورابها در هوای گرم مصلی و آن فضای روحانی احساس شما را به فرهنگ دو برابر می کند و وقتی احساس شرم تان بیشتر می شود که می بینید در قسمت نیمه ساز و پر خاک و خاشاک به همان چهار تا ناشر در به در و بدرد نخور غیر ایرانی غرفه داده اند و شرم زمانی وجودتان را می گیرد که می بینید درست در بالای توالت های وسیع مصلی ، نوشته شده است " کتب آموزشی و دانشگاهی " و غرفه کتب آموزشی دقیقا روی مستراح واقع شده است ... نمی دانم به این همه ابتکار حضرات و بالخصوص جناب صفار هرندی چه باید گفت ؟ ولی وقتی دیدم که دو چشم بادامی با دیدن موکت و مردم ایران و غرفه های کتب خارجی سر تکان می دهند و با دوربین های دیجیتال شان عکس می اندازند ، فهمیدیم که کشورمان بار دیگر برای تمسخر خود دست به ابتکار جالبی زده است تا بار دیگر جلوه ای از شکوه و اقتدار اصول گرایی را به جهانیان عرضه کند .
وقتی در سال پیش آقای صفار هرندی اعلام کرد که چهل میلیارد تومان بودجه اختصاصی سینما را فقط به فیلم های معناگرا اختصاص داده است و روی پرده ملودی ، مادر زن سلام ، فتانه ، تلافی ، مجنون لیلی و ... دیدم ، و وقتی دیدم در این دو – سه سال اخیر نصف هنرمندان این مرز بوم با سکته کرده اند یا در تصادف مرده اند و وقتی دیدم که در نگارخانه های مان جای تابلو ، پوستر می فروشند و وقتی موسیقی مان از شجریان به اصحابی ، یگانه ، چاووشی و دیگران می رسد و وقتی شعر ایرانی ، جای خودش را به ترانه های رو حوضی می دهد و ادبیات ایران می شود ، همین رمانهایی که صد رحمت به فیلم هندی هستند ، نمی دانم پس منتظر چه معجزه ای در فرهنگ و هنر این ملت هستیم ؟ اصلا چرا نباید حق داد که سیصد ساخته شود ؟ خدا وکیلی سه هزار هم برای این ملت کم است و باید روزی دو تا فیلم از عقب افتادگی ما ایرانیان در دنیا ساخته بشود . چرا نباید حق بدهیم که اندیشمندان ایرانی را با نام کشورهای دیگر بشناسند و چرا باید ناراحت شویم که مولانایمان ترک است و ابوعلی سینایمان تاجیک !؟
نمی دانم چرا مسولان انتظار دارند که مردم کتاب بخوانند ؟ نمی دانم چرا می گویند به جای سالی سه دقیقه ، باید در هر دقیقه ، سه دقیقه مطالعه کرد !؟ و اصلا نمی دانم که وزرات فرهنگ و ارشاد به چه درد می خورد . فقط این را می دانم که کاری که اصول گرایان با این خاک و بوم کردند را نه قاجاریه کرد ، نه صفویان و نه مغول ها . در وصف معجزات حضرات سخن بسیار است و حوصله کم . شاد باشید و همین .

دایره قدرت و چند سوال از فرزند رئیس جمهور

به نام خدا و با سلام به همه دوستان
دوست عزیزمان آقای علیرضا احمدی نژاد که فرزند دکتر احمدی نژاد هستند در شماره 931 روزانه مطلب جالبی نوشته بودند. در مورد نوشته ایشان مطالبی به ذهن بنده خطور کرده که تقدیم ایشان و شما میکنم.
دوست ما در مورد دایره قدرتی صحبت کرده اند که دکتر احمدی نژاد در داخل آن قرار ندارد و بالطبع اکثر مشکلات ایشان و دولتشان حاصل از همین "در دایره نبودن" و نیز عدم تمایل به ورود به دایره ایست که آنرا دایره قدرت افزون طلب میدانند. با اینکه بنده اطلاعات دقیق ندارم اما حس میکنم واقعا در ایران دایره ای از افراد قدرتمند و قدرت طلب وجود دارد و طبیعی است که کسی که به این دایره تعلق داشته باشد تمایلی به خروج از آن یا قبول کاهش قدرت آن ندارد و تمام کوشش خود را برای مقابله با کاهش قدرت آن دایره خواهد کرد. به علاوه دکتر احمدی نژاد بارها به صراحت گفته اند که وجود چنین جریانی را تحمل نمیکنند و در صدد محو کامل آن هستند. بنده به دلیل آنکه ایشان را از نزدیک نمی شناسم نمی توانم در مورد جدیت ایشان در مبارزه مذکور نظر بدهم و بدون بحث قبول میکنم که ایشان در این ادعا کاملا صادق هستند. اما بحث به همینجا ختم نمی شود و چند سوال در این زمینه پیش می آید که با شما و مخصوصا آقای احمدی نژاد در میان میگذارم. در ضمن پیشاپیش از اینکه بعضی از این سوالها ممکن است برخورنده و ناراحت کننده باشند عذرخواهی کرده و تقاضا دارم به هیچ وجه آنها را به فرد خاصی منتصب نکنید بلکه سوالات بنده کاملا جنبه انتزاعی دارد و شخص خاصی را هدف نگرفته
سوال اول: با این فرض که دایره قدرتی وجود دارد، باید پرسید که این دایره کی و چگونه به وجود آمده؟
دوست عزیز، تقریبا تمامی افرادی که در افواه مردم از آنها بعنوان اعضاء آن دایره قدرت نام برده میشود دارای سوابق نسبتا طولانی مبارزاتی در قبل و بعد از انقلابند. اصلا نمی خواهم بگویم که به دلیل این مبارزات باید آنها دارای مصونیت باشند بلکه بر عکس بنده معتقدم که ظاهرا سوابق درخشان مبارزاتی عده ای از افراد باعث شده که پس از انقلاب و در شرایط خاص ابتدای انقلاب احترام ویژه ای در بین مردم پیدا کنند و این احترام وقتی حالت افراطی به خود بگیرد (که همانطور که میدانید معمولا در جامعه ما چنین میشود) دیر یا زود زمانی پیش می آید که افراد مذکور دست خود را در تصرف در دارایی های کلان کاملا باز میبینند و بعلاوه به واسطه احترام و مقبولیت عمومی که حاصل آن اطمینان صد در صد (و گاها بی مورد) جامعه است کسی برای پیگیری فعالیتهای آنها وجود ندارد یا اگر دارد بواسطه احترام آن افراد از نظارت بر کار آنها چشم پوشی میشود. به مرور زمان طبیعی است که اقلا عده ای از این گروه در تصمیم گیریهای خود اغراض دیگری غیر از رضای خدا را در نظر بگیرند یا لا اقل سعی کنند رضای خدا را به نحوی جلب کنند که کمی هم برای خود یا دوستانشان دارای انتفاع باشد. همانطور که میدانیم راه توجیه هم که به برکت خداوند همواره باز است. ناظران امور نیز که باید اعمال دولتمردان را کنترل کنند ابتدا به احترام سوابق آنها و کم کم به واسطه ترس یا خدای نکرده نفع شخصی سکوت یا پرده پوشی میکنند. و این گونه میشود که منافع کل جامعه به راحتی و به مرور برای عده ای برابر با منافع شخصی میشود. در این زمینه چندین سوال خیلی مهم دیگر هم وجود دارد که بعلت دور شدن از بحث مجال طرح ندارند
سوال دوم: با این فرض که دکتر احمدی نژاد بتوانند این دایره را از بین ببرند، چقدر احتمال دارد که این دایره مجددا و با افراد جدید تشکیل نشود؟
دوست عزیز، فرض کنیم که دکتر احمدی نژاد بتوانند که دایره قدرت مذکور را از اساس و بنیان به همراه تمام عقبه آن از بین ببرند. حال فکر کنید در فردای چنین روزی چه اتفاقی میافتد؟ برای پر کردن خلاء این افراد چه افراد دیگری را داریم؟ اگر گمان میکنیم که مثلا آنچه که "نیروهای مومن و مکتبی" خوانده میشوند به راحتی جای آنها را میگیرند بد نیست یکبار دیگر افکار خود را مرور کنیم. دوست من افرادی که امروزه متهم به دنیا زدگی و دین فروشی شده اند در واقع روزگاری سردمداران مبارزه و شهادت بوده اند.بسیاری از آنها حتی مطمئن نبوده اند که از زندان شاه در قبل از انقلاب یا جبهه جنگ با صدام زنده بیرون میآیند. حال اگر گفته میشود که اقلا برخی از آنها کارشان به این روز کشیده چه تضمینی وجود دارد که نیروهای جوان ما که بزرگترین فعالیتشان راه پیمایی و صدور قطعنامه در مقابل سفارتهای خارجی است بعدا به همین درد بیدرمان دچار نشوند
آنجا که عقاب پر بریزد
از پشه لاغری چه خیزد
این دنیا طلبان امروز، روزی تحت تعالیم ائمه (ع) شهادت را از عسل گواراتر و دنیا را از آب بینی بز پست تر میدانستند و حال به این روز افتاده اند. وای به حال من که بزرگترین هیجان زندگیم پرتاب سنگ به سفارت انگلیس و دانمارک است.
اگر جایی از کار ایراد داشته که نتوانسته مانع سقوط عده ای از آن مبارزان مخلص به پرتگاه گناه شود باید اول فکری به حال سیستم و نگرشها کرد و بعد دنبال جایگزینی مهره های فاسد احتمالی با افراد جدید و سالم بود که در غیر این صورت افراد جدید به مراتب خیلی زودتر به همان سرنوشت قبلیها دچار میشوند و تنها فرق قضیه آنست که بخاطر حذف قبلیها و آوردن جدیدها هزینه مالی و زمانی و عملیاتی و آبرویی زیادی از کل کشور مصرف میشود و دقیقا هیچ بازدهی هم نخواهد داشت
سوال سوم: آیا بعضی از اقدامات دولت فعلی (چه با نظر مستقیم رئیس جمهور و چه بدون آن) به تقویت دایره قدرت فعلی یا دایره قدرت احتمالی آینده کمک نمی کند؟
دوست عزیز، شما به واسطه نسبت نزدیک با رئیس جمهور بهتر میدانید که اقلا در بعضی از قسمتها کارهای دولت چندان با عملکرد مطلوب مطابقت ندارد. این بجز فشارها و آزارها و سنگ اندازیهای داخلی و خارجی است که کم هم نیست. اما سوای مشکلاتی که دیگران درست میکنند باید قبول کرد که همه کارهای دولت را نمی توان قابل دفاع دانست. در همین دوره فعلی برخی انتسابها در دستگاهها توجیه درستی نداشته و شائبه ملاحظات شخصی در آنها وجود داشته. در این صورت وقتی کسی دوستان خود را در اموری که کم و بیش قابلیت آنرا نداشته باشند منصوب کند خواسته یا نا خواسته یکی از همان دایره های قدرت را ولو خیلی کوچک برای خود درست کرده و هیچ بعید نیست که همین دایرک ها بعدا به هم چسبیده و دایره بزرگ و قوی دیگری بسازند. دوست من بنده به هیچ وجه نمیخواهم تمام انتصابها یا تصمیمات دولت را زیر سوال ببرم اما به نظرم اقلا بعضی از آنها جای سوال دارد
سوال چهارم: آیا بوجود آمدن دایره قدرت بر اثر مسائل سیاسی بوده یا مسائل فرهنگی و اجتماعی؟
دوست من، اگر بخواهیم کمی عمیقتر به مساله فساد اداری و قدرت طلبی در ایران نگاه کنیم به این نتیجه میرسیم که این درد تنها مربوط به امروز و دیروز نیست حتی بر خلاف آنچه گاهی در ذهنها جا افتاده زاییده استعمار خارجی هم نیست و باید با کمال شرمندگی و سرافکندگی قبول کرد که این مساله از سالها قبل از اینکه اولین اروپایی پا بر خاک ایران بگذارد نیز درد بزرگ کشور ما بوده کما اینکه یکی از سیاحان فرنگی جایی گفته که از ایرانیان هر چیزشان بجز زنشان را میتوان با پول خرید. این حرف گرچه خیلی زشت است و درضمن احتمالا غرض ورزی شخص نویسنده را هم در بر داشته اما اقلا قسمتی از آن درست بوده و نشان از وجود زمینه های فساد اداری در ایران دارد. پس اگر میخواهیم با مافیای قدرت و ثروت مبارزه کنیم باید ریشه های اجتماعی ایجاد آنرا بخشکانیم در غیر اینصورت اگر هم دکتر احمدی نژاد به فرض بتوانند این مافیا را منهدم کنند ( که البته هنوز نتوانسته اند) خواهیم دید که به سرعت مافیای جدیدی با افراد جدید ایجاد میشود. دلیل آنهم اینست که متاسفانه این مساله در قسمتهایی از حافظه طولانی مدت ما (تقریبا همه ما) جای گرفته و نبود آن نه تنها خوشآیند نیست بلکه مانند یک پست سازمانی در نظام فکری ایرانیان در آمده و دیر یا زود باید این پست را کسی پر کند. حال اگر این "زید" رفت باید یک "عمرو" بیاید و زحمت تشکیل مجدد این به اصطلاح مافیا را بکشد. دوستان میدانم که این حرف خیلی برخورنده و زننده است اما زنندگی آنرا به واقعیت تلخ پشت آن ببخشید. همه ما کم و بیش مواردی از فساد اجرایی را در بین همین مردم عادی که اتفاقا همه هم از فساد نالانند دیده ایم. برای اینکه متهم نشوم که گناه را گردن دیگران می اندازم از خودم مثال می آورم. خود بنده زمانی در شرکت مخابرات کار میکردم و اقلا در چند مورد برای دوستان و آشنایانم کارهایی را انجام دادم یا توصیه هایی به همکاران کردم که برای مردم عادی نمی کردم. یا مثلا در آستانه عید چون یکی از اقوامم در بانکی که از آن حقوق میگرفتم کار میکرد کلی هزارتومانی نو و تا نشده نسیبم میشد در حالی که سهم بقیه صد تومانیهای چروک بود. البته همکاران شکایتی نداشتند چون آنها هم به نوبه خود هرکدام بقال و قصاب آشنایی داشتند یا در فلان صندوق وام، آشنا داشتند و به این خاطر شیر و ماست و گوشتشان تضمین شده تربود یا خیلی راحتتر و زودتر وام خرید ماشین میگرفتند و با ماشینشان در روزهای بارانی که من در انتظار اتوبوس گوشه خیابان میخکوب بودم از جلوی من رد میشدند و به سر و صورتم آب و لجن میپاشیدند و دق دلی آن هزاری های نو و خوشگل شب عید را در میآوردند. غرض از همه این پرحرفیها آنکه به فرض که مفسدین بزرگ از بین بروند جایشان را چندتا از همین افراد معمولی مثل من و شما پر میکنند و در نهایت چون همه مان سر و ته یک کرباسیم در به همان پاشنه ای میچرخد که قبلا میچرخیده. در پایان حکایتی برایتان ذکر میکنم که گرچه کمی بی ادبی است اما دقیقا وصف حال مردم عزیز ماست
میگویند روزی شخصی میهمان یکی از دوستانش در شهر دیگری بود و طبعا شب را در منزل او ماند تا روز بعد به شهر خود مراجعت کند. از قضا در نیمه های شب احتیاج به قضای حاجت پیدا کرد. از یک طرف به منزل آشنایی نداشت و نمی دانست دستشویی کجاست و از سویی شرم و حیا مانع میشد که اهل منزل را بیدار کند و از طرفی صبر و خودداریش نیز به سرعت ته میکشید. به ناچار و با نهایت شرم، گلدانی که گوشه اتاق بود را خالی کرد و .... و باز گلدان را پر کرد. صبح فردا نیز از شرم، قبل از اینکه کسی بیدار شود از خانه خارج شد و راهی شهر خود شد. این بنده خدا از خجالت تا چند سال روی آنرا نداشت که با دوستش تماس بگیرد. بالاخره پس از هفت هشت سال به امید اینکه دوستنش ماجرا را فراموش کرده به او زنگ زد. دوست او به محضی که صدای او را شناخت گفت: پدر آمرزیده آن شب تو کجای خانه ما کار خود را کردی؟ از آن روز ما هفت بار خانه مان را عوض کرده ایم و هنوز در خانه بوی کثافت میآید ...
مجددا از دوستان بخاطر این لطیفه بیمزه و زشت معذرت میخواهم اما اگر درست حسابش را بکنیم همه ما در گوشه هایی از اخلاقیات خود چیزهای متعفنی داریم که تازه گاهی با دقت در حفظ آن کوشا هم هستیم و در این حال درمان دردهای جامعه را در راندن فلان فرد و آوردن بهمان فرد میدانیم غافل از اینکه مانند آن مرد حکایت ما منبع تعفن را همواره با خود به خانه جدید میبریم

با تشکر از همه دوستان
امیر کمالی

22 ارديبهشت / 11 مي / 5 جمادي الاول